กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“จี้ซานเฉิง…จี้ซานเฉิง…”
ฟางจื่อโหรวร้องเรียกเสียงอ่อน
ทว่าจี้ซานเฉิงกลับเหมือนไม่ได้ยิน เขาไม่สนใจเธอเลย เพียงก้มหน้าก้มตาแบกเธอเดินลงจากเขา
ท่าทีห่างเหินเช่นนั้น หากไม่รู้คงคิดว่าเป็นคนแปลกหน้า ไม่ใช่สามีภรรยาที่นอนร่วมห้องเคียงหมอนกัน
คราวนี้ฟางจื่อโหรวหวาดกลัวขึ้นมาจริง ๆ
ตลอด 2 ปีที่ผ่านมา สาเหตุที่เธอใช้ชีวิตได้อย่างราบรื่นเช่นนี้ ต้องยอมรับว่าสถานะของจี้ซานเฉิงมอบความสะดวกให้เธอไม่น้อย
หากเขาไม่สนใจเธอจริง ๆ ต่อไปเธอจะทำอย่างไร?
แม้ตอนนี้เธอจะมีเงิน 3,000 หยวนแล้ว แต่หากไม่มีจดหมายรับรอง เธอก็ไม่อาจก้าวไปไหนได้เลย
เธอไม่มีความกล้าพอจะลักลอบเดินทางไปฮ่องกง