กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซูหร่านหร่านที่มีสีหน้างุนงงถูกทุกคนต้อนรับลงจากรถอย่างอบอุ่น
“สหายซูหร่านหร่าน พวกเราได้ยินเรื่องของคุณมานานแล้ว วันนี้ในที่สุดก็ได้พบตัวจริง ดีจริง ๆ”
“พี่สะใภ้ คุณไม่รู้หรอก ผู้อำนวยการฉีจัดชั้นเรียนสัปดาห์ละครั้ง พวกเราน่ะท่องข่าวในหนังสือพิมพ์ที่รายงานเรื่องของคุณจนจำได้ขึ้นใจหมดแล้ว”
“พี่สะใภ้ คุณช่วยจัดชั้นเรียนที่นี่ให้พวกเราสักชั้นได้ไหม จะได้ถอดหมวกคนไม่รู้หนังสือออกเสียที”
เหล่าภรรยาทหารพูดแทรกกันคนละคำสองคำ สีหน้าตื่นเต้นราวกับได้พบไอดอล
ซูหร่านหร่านเองก็เข้าใจในที่สุดว่าเกิดอะไรขึ้น
เมื่อเผชิญกับสายตาอันกระตือรือร้นของทุกคนที่ไม่ต่างจากผู้คนบนเกาะผิงโจว เธอก็รู้สึกดีใจเกินคาด
“เหล่าพี่สะใภ้ชมเกินไปแล้ว ฉันแค่ทำเรื่องที่พอจะทำได้เท่านั้น”