กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ชั้นสามของโรงพยาบาลทหารอำเภอเหลียนหนิง
นายทหารรักษาความปลอดภัยเสี่ยวกัวกำลังเกลี้ยกล่อมผู้เฒ่าบนเตียงคนไข้ด้วยสีหน้าร้อนรน
“ผู้บังคับบัญชาระดับสูง หมอบอกว่าท่านต้องพักฟื้นต่ออีกหลายวัน ช่วงนี้ยังไม่ควรเดินทางหรือทำงานหนัก”
ที่แท้ตอนจางอี้จงออกรบ กระดูกขาของเขาถูกกระสุนยิงเข้า
ตอนหนุ่ม ๆ ยังไม่เท่าไร แต่พอแก่ตัวลง อาการก็มักกำเริบเป็นครั้งคราว จนปวดเสียแทบเดินไม่ได้
บาดแผลจากกระสุนเช่นนี้ นักรบรุ่นเก่าหลายคนล้วนเคยประสบ จางอี้จงเองก็ชินกับมันมานานแล้ว
ตอนนี้เขาเข้ามาพักรักษาตัวในโรงพยาบาลได้สองวัน อาการก็ดีขึ้นมากแล้ว แล้วเขาจะยอมอยู่ต่อได้อย่างไร?
“ร่างกายของฉัน ฉันรู้ดี ไม่ต้องพยุง ฉันเดินเองได้”