กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หวังชุนเม่ยตกใจจนสะดุ้ง ขณะที่กำลังจะร้องออกมา จุมพิตร้อนระอุอีกครั้งก็ประทับลงมา
เมื่อกลิ่นอายอันคุ้นเคยลอยเข้ามา ในที่สุดเธอก็รู้แล้วว่าคนที่กำลังก่อกวนอันธพาลอยู่ตอนนี้คือใคร
หวังชุนเม่ยทั้งโกรธทั้งหงุดหงิด จึงยื่นมือออกไปหมายจะผลักเขาให้พ้น
แต่แรงของผู้ชายคนนี้มากเกินไป อ้อมกอดนั้นราวกับต้องการบดขยี้เธอให้หลอมรวมเข้าไปถึงกระดูก จนเธอไม่อาจต่อต้านได้เลย
ยิ่งจุมพิตของเขาก็คลุ้มคลั่งราวกับคนเสียสติ จูบเธอจนแทบหายใจไม่ออก
“ชุนเม่ย…”
“ชุนเม่ย…”
“ฉันยังทำไม่ได้ เธออย่าแต่งงานกับเขา!”
หลี่ซิ่นหรงคิดว่าตัวเองเตรียมใจไว้พร้อมแล้ว