กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลินเฉาซิงเพิ่งกลับจากโรงงาน ช่วงก่อนหน้านี้เขายังดูฮึกเหิมเต็มเปี่ยมด้วยความมั่นใจ ทว่าตอนนี้ผมเผ้ากลับยุ่งเหยิง แม้แต่เสื้อเชิ้ตก็ยังยับยู่ยี่
ทันทีที่เข้าประตูมา เขาไม่แม้แต่จะปรายตามองลูกสาวคนเล็กที่กำลังร้องไห้จ้า กลับชี้หน้าหลี่เหมยเจินด้วยสีหน้าโกรธเกรี้ยว
หลี่เหมยเจินไม่สนใจสายตาราวกับพ่นไฟของหลินเฉาซิง เธอเบี่ยงตัวไปให้นมเสี่ยวจิงจิง ก่อนเอ่ยขึ้นอย่างไม่รีบร้อนว่า “คุณพูดอะไร ฉันไม่ค่อยเข้าใจ เรื่องงาน ฉันขอร้องพ่อให้โอกาสคุณแล้ว ตอนนี้คุณมาหาฉันหมายความว่าอะไร คุณไม่ผ่านการประเมินหรือ”
หลินเฉาซิงไม่คิดเลยว่าเธอจะมีปฏิกิริยาเช่นนี้ จนแทบทำอะไรไม่ถูก
แต่พอได้สติ ความโกรธในใจก็ยิ่งปะทุขึ้นเรื่อย ๆ