กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อได้ยินว่าเป็นเสียงของหลิวเมิ่ง ซูหร่านหร่านก็ไม่สนใจอาการเจ็บท้องอีกต่อไป
เธอมองไปทางหลิวเมิ่งอย่างระแวดระวัง
เมื่อเห็นสายตาของซูหร่านหร่าน หลิวเมิ่งก็ฝืนยิ้มอย่างขมขื่น
เสิ่นเฮ่อไม่ได้หยุดฝีเท้าลงแม้แต่น้อย กลับอุ้มซูหร่านหร่านตรงไปยังแผนกสูติกรรม
หลิวเมิ่งรีบเดินตามไปพลางพูดว่า “สหายซูหร่านหร่านคลอดก่อนกำหนดใช่ไหม ตอนนี้แผนกสูติกรรมมีหมออยู่เวรเพียงคนเดียว”
เพราะวันนี้เป็นวันสิ้นปีจีน หมอไม่น้อยลาหยุดกลับบ้านไปแล้ว เหลือเพียงหมอแผนกฉุกเฉินกับแผนกสูติกรรมที่ยังอยู่เวร
เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของเสิ่นเฮ่อก็ดูไม่สู้ดีนัก
ทว่าเขายังคงไม่หยุดฝีเท้า ไม่นานก็เดินทางมาถึงแผนกสูติกรรม
บังเอิญว่าหมอที่อยู่เวรคือหมอประจำตัวซึ่งตรวจครรภ์ให้ซูหร่านหร่านเป็นประจำ