กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทันทีที่จี้เหวินซิ่วพูดจบ ทุกคนก็สูดลมหายใจเฮือกใหญ่!
นั่นมันเงิน 300 หยวนเชียวนะ!
ในยุคที่ค่าแรงเฉลี่ยของคนงานอยู่ที่ราว ๆ 20 หยวน เงิน 300 หยวนก็แทบจะเท่ากับค่าแรงทั้งปีของคนอื่นแล้ว
“หร่านหร่าน เธอเก่งเกินไปแล้ว!” จงจวี๋ฮวาอดชื่นชมไม่ได้
“ถ้าฉันมีความสามารถได้ครึ่งหนึ่งของหร่านหร่าน แค่ฝันก็ยังยิ้มจนตื่นแล้ว”
“อย่าว่าแต่ครึ่งหนึ่งเลย แค่เรียนรู้ได้สักเล็กน้อย พวกเราก็แอบดีใจกันจนพอแล้ว”
……
จี้เหวินซิ่วกะพริบตา มองเหล่าภรรยาทหารหยอกล้อกันคนละคำสองคำ เสียงของพวกเธอมีเพียงความอิจฉา ไม่มีความริษยาแม้แต่น้อย
แววสงสัยวาบผ่านดวงตาของเธอ ก่อนจะได้ยินเสียงของซูหร่านหร่านที่เจือด้วยรอยยิ้มเช่นกัน