กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อได้ยินคำอธิษฐานที่เธอมีต่อลูก ๆ ใบหน้าอันด้านชาของกัวต้าทงก็ปรากฏสีหน้าขึ้นมาในที่สุด
เพียงแต่เป็นสีหน้าเยาะเย้ยเท่านั้น
“เฉียงเฉียงกับตงหยยาขาดแม่ใจร้ายอย่างเธอไป นับเป็นโชคดีของพวกเขา”
คำพูดนี้สร้างแรงกระแทกไม่น้อยเลย
ลวี่ไห่เยี่ยนทั้งร่างราวกับกลายเป็นคนโง่งม
“คุณ...คุณพูดกับฉันแบบนี้ได้ยังไง? ที่ฉันขี้เหนียวและชอบเอาเปรียบ ก็ทำเพื่อครอบครัวนี้ไม่ใช่หรือ?”
กัวต้าทงหัวเราะเยาะคราหนึ่ง ราวกับได้ยินเรื่องตลกใหญ่หลวง
“ทำเพื่อครอบครัวนี้? ฉันเกรงว่าเธอทำเพื่อพี่น้องไม่กี่คนนั่นของเธอมากกว่า เรื่องในอดีตฉันไม่พูดก็เพราะเห็นแก่ที่เธอให้กำเนิดลูกชายลูกสาวแก่ฉันทั้งคู่ และยังต้องดูแลครอบครัวนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย แต่เธอลองดูสิว่าเธอทำอะไรลงไปบ้าง?”