กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เฉาจื้อฟางเป็นคนหยาบกระด้าง ไม่ทันสังเกตเลยว่าอารมณ์ของเหยียนอี้ซิงมีอะไรผิดปกติ
เสิ่นเฮ่อเองก็คิดว่าเป็นเพราะเรื่องเมื่อครู่นี้ จึงไม่ได้พูดอะไร เพียงเรียกทั้งสองคนว่า “ไปกันเถอะ”
เหยียนอี้ซิงพยักหน้าโดยไม่พูดอะไร ก่อนก้าวเท้าเดินนำออกไป
เมื่อเห็นท่าทางของเขา เฉาจื้อฟางจึงเหมือนเพิ่งนึกขึ้นได้ว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง
เขารีบเดินตามไป ตบไหล่เหยียนอี้ซิงเบา ๆ แล้วถามว่า “พี่เหยียน เป็นอะไรไป?”
เหยียนอี้ซิงเป็นเสือยิ้ม มักมีสีหน้ายิ้มแย้มอยู่เสมอ
แต่ตั้งแต่หลิวหงมาถึงเกาะกลางทะเล รอยยิ้มของเขาก็ลดน้อยลงทุกวัน
“นายทะเลาะกับหลิวหงอีกแล้วหรือ?” เฉาจื้อฟางคาดเดา