กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อได้ยินว่ามีคนมาหา ซูหร่านหร่านก็ชะงักไปเล็กน้อย เธอเพิ่งมาที่นี่ได้ไม่นาน จึงไม่รู้จักคนนอกเลย
แต่ไม่นานอีกฝ่ายก็ยังตามมาถึงที่นี่ หากเธอไม่ออกไปพบก็คงไม่เหมาะ
“ฉันออกไปดูหน่อย”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ท่าทางผัดผักของเสิ่นเฮ่อก็หยุดชะงักลงเล็กน้อยจนแทบสังเกตไม่เห็น ก่อนจะพยักหน้า “ได้”
ซูหร่านหร่านเดินตามทหารหนุ่มออกไปนอกเขตบ้านพักครอบครัวทหาร และมองเห็นเงาร่างสูงโปร่งอยู่ไกล ๆ
ถ้าไม่ใช่ฉีซิวเหนียนแล้วจะเป็นใครได้อีก?
เธอชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะก้าวเท้าเดินเข้าไปหาเขา
ฉีซิวเหนียนจ้องมองเงาร่างที่เดินออกมาจากเขตบ้านพักครอบครัวทหารด้วยสายตาเหม่อลอย
ประกายแสงแห่งความหวังริบหรี่ในดวงตาของเขาพลันมอดดับลง
“สหายฉี มาหาฉันมีอะไรหรือ?”