กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลวี่ไห่เยี่ยนไม่ได้เอาผักไปด้วย สุดท้ายก็วิ่งหนีไปตรง ๆ
คนที่เหลือล้วนได้รับผักสีเขียวกันทุกคน ต่างมีสีหน้าดีอกดีใจ แล้วใครจะยังสนใจเธออีก?
อีกอย่าง หากไม่ใช่เพราะเธอชี้นำพวกหล่อนผิด ๆ ใครจะคิดไปทางนั้นกัน?
ภรรยาทหารที่เพิ่งมาใหม่คนนั้นไม่เพียงหน้าตาดีเท่านั้น แต่ยังใจกว้างมาก ผักสีเขียวมัดใหญ่หนึ่งมัดบอกให้ก็ให้เลย
นี่ยิ่งทำให้การคาดเดาด้วยเจตนาร้ายของลวี่ไห่เยี่ยนน่าขันจนถึงที่สุด
วันที่สองหลังติดตามกองทัพมา ซูหร่านหร่านก็กลายเป็นตัวตนที่ทุกคนรายล้อมเอาอกเอาใจ เพียงเพราะผักสีเขียวหนึ่งมัด
กินของคนอื่นก็พูดยาก รับของคนอื่นมาก็เกรงใจ พวกหล่อนที่ได้ผักสีเขียวมาเปล่า ๆ จึงพูดชมกันราวกับไม่ต้องเสียเงิน