กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
คนที่กำลังโบกมือเรียกก็คือจงจวี๋ฮวา
เหล่าภรรยาทหารทั้งสี่คนนั่งอยู่บนม้านั่งยาวข้างห้องคนขับ
ข้าง ๆ กันยังมีแม่ลูกคู่หนึ่งซึ่งผอมคล้ำ
เมื่อเห็นเช่นนั้น เสิ่นเฮ่อก็ไม่ได้ปฏิเสธ เขาพาซูหร่านหร่านเดินตรงเข้าไปทันที
ซูหร่านหร่านเดาว่าพวกเธอน่าจะเป็นครอบครัวของคนในกองทัพ พอเดินเข้าไปถึง เธอก็รีบกล่าวขอบคุณทุกคน
เมื่อเข้าใกล้กันมากขึ้น เหล่าภรรยาทหารก็ยิ่งสัมผัสได้ถึงแรงกระแทกจากความงามของเธอ
แต่ละคนต่างนิ่งอึ้งจนแทบลืมตอบกลับ
สุดท้ายจงจวี๋ฮวาจึงพูดขึ้นว่า “พี่สะใภ้ไม่ต้องเกรงใจ ต่อไปพวกเรายังต้องอยู่ร่วมกันอีกนาน”
“ถ้าอย่างนั้นฉันก็ไม่เกรงใจแล้ว” ซูหร่านหร่านยิ้มให้ทุกคน