กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อเวลาผ่านไป ฝนตกหนักด้านนอกยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ผู้คนในบ้านต่างมีอารมณ์ซับซ้อน
พวกเขาทั้งรู้สึกโชคดีที่เชื่อฟังคำสั่งและมาที่นี่ อีกทั้งยังกังวลว่าบ้านของตัวเองจะถูกฝนตกหนักพัดถล่มหรือไม่
แต่ก่อนที่ฝนจะหยุด พวกเขาทำได้เพียงรอคอยอย่างกระวนกระวายใจ
วันแรก ทุกคนยังคงสงบนิ่ง ทำสิ่งที่ควรทำ บ้านทั้งหลังยังรักษาความเป็นระเบียบเรียบร้อยเอาไว้ได้
วันที่สอง เมื่อเห็นว่าฝนตกหนักไม่มีทีท่าว่าจะเบาลงแม้แต่น้อย ทุกคนก็เริ่มนั่งไม่ติด ต่างพากันวิ่งไปที่ประตูใหญ่ จ้องมองท้องฟ้าสีดำทะมึนด้วยสายตาเหม่อลอย
“ฝนจะหยุดเสียทีเมื่อไร?” ใครบางคนบ่นขึ้นมาอีกครั้ง
แต่ไม่มีใครรู้