กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เช้าวันต่อมา ฟ้ายังไม่ทันสว่าง ซูหร่านหร่านก็ได้ยินเสียงห้าวของหัวหน้ากองดังมาจากลำโพงขนาดใหญ่ด้านนอก
ครู่ต่อมา มือใหญ่แสนอบอุ่นข้างหนึ่งก็ปิดลงบนใบหูของเธอ
เสียงด้านนอกฟังไม่ชัดเจนเท่าเดิมแล้ว
ซูหร่านหร่านขยับถูแก้มกับหมอนโดยไม่รู้ตัว อยากนอนต่ออีกสักหน่อย
แต่เพิ่งถูไปได้ครั้งเดียว เธอก็พลันตระหนักได้ว่าสัมผัสของ “หมอน” นั้นไม่ถูกต้อง
ทั้งร้อนทั้งแข็ง ราวกับก้อนเหล็กที่ห่อหุ้มด้วยกล้ามเนื้อ!
จิตสำนึกอันพร่าเลือนของซูหร่านหร่านพลันตื่นขึ้นมาอย่างแจ่มชัด
ทันทีที่ลืมตา เธอก็สบเข้ากับแผงอกที่สวมเสื้อกล้ามสีเขียวทหาร!
ดังนั้น “หมอน” ที่เธอหนุนเมื่อครู่นี้ก็คือสิ่งนี้เองหรือ?