เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 378 จดทะเบียนเครื่องหมายการค้า
เซี่ยซือเยว่ยกมือเห็นด้วย “เมืองหยางเฉิงมีผ้าเยอะแยะเลย แม่ไปรับผ้าที่นั่นกลับมาเยอะ ๆ ก็ได้นะคะ”
หลิวจิ้งไม่เข้าใจความหมาย “โรงงานของเราก็ผลิตผ้าอยู่แล้ว ทำไมต้องไปรับผ้าที่เมืองหยางเฉิงด้วยล่ะ”
ที่เธออยากไปเมืองหยางเฉิง ก็แค่ตั้งใจจะไปซื้อเสื้อผ้าเท่านั้นแหละ
เซี่ยซือเยว่นึกขึ้นได้ว่าในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า กิจการของโรงงานทอผ้าจะเริ่มตกต่ำ เธอจึงพูดขึ้นว่า “แม่คะ
ก่อนหน้านี้แม่เคยบอกว่าผลประกอบการปีนี้สู้ปีที่แล้วไม่ได้ไม่ใช่เหรอคะ”
“ฉันว่าโรงงานของแม่น่าจะผลิตเสื้อผ้าสำเร็จรูปออกมาขายบ้างนะคะ”
“ลองเริ่มทำเสื้อผ้าผู้หญิงออกมาก่อน เพื่อดูทิศทางตลาด”
“ถ้าขายดี ค่อยขยับขยายไปทำเสื้อผ้าผู้ชายทีหลัง”
หลิวจิ้งขมวดคิ้วเล็กน้อย “อยู่ดี ๆ ทำไมต้องทำเสื้อผ้าสำเร็จรูปล่ะ”