ตอนที่ 373 เก่งขึ้นแล้วนี่

ตอนที่ 373 เก่งขึ้นแล้วนี่

เมื่อพี่สะใภ้ฟ่านเห็นความหวาดกลัวและความขลาดเขลาในดวงตาของเถี่ยผี เธอก็วางคานหาบลงไว้ด้านข้าง แล้วตวัดสายตาจ้องมองหวังโหย่วไข่อย่างดุดัน

“เก่งขึ้นแล้วนี่ ถึงกับรู้จักลงไม้ลงมือกับลูกแล้ว ทำไมคุณไม่เหาะขึ้นฟ้าไปเลยล่ะ”

“ผมกลับค่ายก่อนนะ” หวังโหย่วไข่เห็นสีหน้าของพี่สะใภ้ฟ่านดูย่ำแย่สุดๆ เขาจึงทิ้งประโยคนี้ไว้แล้วเดินจากไป

พี่สะใภ้ฟ่านไม่สนว่าเขาจะกินอิ่มหรือไม่ เธอพาลูกทั้งสองคนนั่งกินข้าวกันต่อไป

จู้จื่อลูกชายคนโตอายุสิบขวบแล้ว เขาเริ่มรู้จักความกังวลใจ เขากลัวว่าพ่อจะไม่ยอมกลับมาบ้านอีก จึงรู้สึกกระวนกระวายใจ “แม่ วันนี้พ่อจะกลับมาไหม”