กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 174 นี่มันโชคดีอะไรกัน
แสงไฟฉายสาดเข้าไปในหลุม มองไม่เห็นก้นหลุมเลย
ที่สูงขนาดนี้ ตกลงไปจะมีชีวิตรอดเหรอ
เซี่ยซือเยว่คิดถึงตรงนี้ ขาทั้งสองข้างก็อ่อนระทวย หัวใจเจ็บปวดราวกับถูกคีมหนีบ
“ปินปิน แกจะต้องไม่เป็นไร แกจะต้องไม่เป็นไรแน่ๆ!”
ฮั่วเหยียนกลับมาจากการล่าสัตว์ เห็นเซี่ยซือเยว่ยืนร้องไห้ฟูมฟายอยู่ริมปากหลุม ก็รีบเร่งความเร็วเดินเข้ามา ดึงเธอเข้ามาในอ้อมกอด ลูบหลังเธอเบาๆ
“ปินปินเป็นอะไร”
เซี่ยซือเยว่ชี้ไปที่หลุมดำมืด ร้องไห้จนแทบขาดใจ “ปินปิน ปินปินตกลงไปแล้ว โฮๆๆ...”
ฮั่วเหยียนปล่อยเซี่ยซือเยว่ ส่องแสงไฟฉายลงไปในหุบเหวลึก พบว่าหน้าผาหินสามารถปีนลงไปได้