กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 167 เจ็บ เจ็บมาก
เซี่ยปินกลัวฝีมือของเซี่ยซือเยว่จะไม่ดี ตกใจจนรีบหลับตาปี๋
เซี่ยซือเยว่ถือมีดเล็กเตรียมจะกรีดเนื้อเซี่ยปิน แต่ก็ลงมือไม่ลง “ใส่เสื้อก่อน รอพี่เขยนายมาผ่าให้แล้วกัน”
“พี่พูดเองนะ” เซี่ยปินกลัวเซี่ยซือเยว่จะเปลี่ยนใจ รีบสวมเสื้ออย่างรวดเร็ว ถอยหลังไปหลายก้าวเพื่อเว้นระยะห่าง “พี่เขยไปไหนแล้ว”
“ไปตามล่าคน”
พอพูดจบ ก็ได้ยินเสียงปืนดังมาจากไกล ๆ
เซี่ยซือเยว่หาก้อนหินนั่งลง “น่าจะใกล้กลับมาแล้ว”
เซี่ยปินเห็นเซี่ยซือเยว่มั่นใจในตัวฮั่วเหยียนอย่างไม่มีเหตุผล ก็ชะโงกหน้ามาถาม “พี่ไม่กลัวว่าคนที่เจ็บตัวจะเป็นพี่เขยเหรอ”