กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 164 เซี่ยซานซุ่ยตกอยู่ในอันตราย
เซี่ยปินขับรถมาเจ็ดชั่วโมง หิวจนหน้าท้องติดหลัง
หลังจากเปลี่ยนกะกับฮั่วเหยียน เขาก็ทิ้งตัวลงนอนบนเบาะหลังราวกับคนไม่มีกระดูก
เซี่ยซือเยว่ยื่นกระติกน้ำทหารให้เขา
เซี่ยปินรับกระติกน้ำมาอย่างไม่เกรงใจ หมุนฝาออกแล้วกระดกน้ำรวดเดียวไปกว่าครึ่ง
“ในที่สุดก็รอดตายแล้ว”
ไม่ได้กินอะไรมาเจ็ดชั่วโมง ร่างกายแทบจะพังอยู่แล้ว
เซี่ยซือเยว่มองเขาอย่างเอือมระอา “ใครใช้ให้แกอวดเก่งล่ะ”
เซี่ยปินเช็ดน้ำที่มุมปาก “ผมแค่อยากรู้ว่าขีดจำกัดของตัวเองอยู่ตรงไหน”
ฮั่วเหยียนขับรถเก่งมาก