กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 161 ปากคอเราะร้ายฆ่าคนได้
เซียวเหวินค่อยๆ ลุกขึ้น เห็นเซี่ยซือเยว่อยู่ด้วย ใบหน้าที่พอกแป้งบิดเบี้ยว ดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธ
“นังสารเลว นังเด็กหน้าด้าน นิสัยเหมือนแม่สารเลวของแกไม่มีผิด”
แม้หล่อนจะไม่เอ่ยชื่อ แต่เซี่ยซือเยว่รู้ว่าเซียวเหวินกำลังด่าเธอ
เธอใช้กระเป๋าเสื้อบังหน้า หยิบก้อนหินออกจากมิติพิเศษ และอาศัยจังหวะที่เซียวเหวินไม่ระวังตัวปาออกไปสุดแรง ก้อนหินกระแทกเข้าที่หัวเข่าของอีกฝ่าย
“โอ๊ย...”
ความเจ็บปวดแล่นริ้ว เซียวเหวินเซถลาและล้มลงกับพื้นอีกครั้ง
หล่อนมองเซี่ยซือเยว่อย่างโกรธแค้น “แกเล่นตุกติกอยู่ข้างหลังใช่ไหม”
เซี่ยซือเยว่มองเซียวเหวินด้วยสีหน้าเรียบเฉย เอ่ยคำพูดที่ยั่วโมโหคนจนแทบกระอักเลือด “คุณป้า ตาบอดไม่ใช่ความผิดของคุณ”