กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 142 ความสนุกน่ะไม่มีหรอก มีแต่เรื่องให้ตกใจเสียมากกว่า
เซี่ยหมิงเลี่ยงมองต้าหวงที่กำลังกระดิกหางด้วยสีหน้าซับซ้อน “อาเยว่ ต้องส่งมันไปที่บ้านเก่าหรือเปล่า”
เซี่ยซือเยว่ส่ายหน้า “ไม่ต้องหรอก มันก็จะไปเมืองหลวงด้วยเหมือนกัน”
เซี่ยหมิงเลี่ยงสะดุ้งตกใจ “หมาขึ้นรถไฟไม่ได้นะ ลูกจะพามันไปยังไง”
เซี่ยซือเยว่ยิ้มอย่างมีเลศนัย “ฉันมีวิธีก็แล้วกัน”
เรื่องของมิติพิเศษยังไม่เหมาะที่จะบอกพวกเขาในตอนนี้ รอให้ถึงเวลาที่เหมาะสมก่อนค่อยพูดก็แล้วกัน
ทุกคนจัดกระเป๋ากันอย่างเร่งรีบ
หลิวกุ้ยฮวานำผักดองมาให้สองขวด “ที่บ้านมีแค่นี้ หวังว่าคุณจะไม่รังเกียจนะ”