ตอนที่ 125 จู่ๆ ก็ทำนบแตก

ตอนที่ 125 จู่ๆ ก็ทำนบแตก

เซี่ยหมิงเลี่ยงวิ่งเร็วมาก เพียงไม่กี่ก้าวก็จับตัวคนเอาไว้ได้

ฆาตกรเป็นผู้ชายที่ผมเผ้ายุ่งเหยิงและสกปรกมอมแมม ผมที่ยาวปรกหน้าปรกตาทำให้มองเห็นใบหน้าไม่ชัดเจน

เซี่ยปินเห็นดวงตาของเขาเหม่อลอย ไม่มีแววตาของคนปกติ ดูไม่เหมือนคนทั่วไป เขาจึงดึงแขนเสื้อของเซี่ยหมิงเลี่ยง “พ่อ หมอนี่เหมือนคนบ้าเลย”

เซี่ยหมิงเลี่ยงได้ยินเขาพูดแบบนั้น ถึงได้พิจารณาฆาตกรอย่างจริงจัง ถึงแม้ว่าผมจะบังใบหน้าของเขาไว้ แต่พอมองดูดีๆ

ก็ยังพอเห็นโครงหน้าและดวงตาของเขาได้ลางๆ

ดูท่าทางเหมือนคนบ้าบอคอแตก แต่ใครจะไปรู้ล่ะว่าเขาจงใจหรือเปล่า!

เซี่ยหมิงเลี่ยงไม่กล้าชะล่าใจ เขาจับแขนของฆาตกรไว้แน่นแล้วตวาดเสียงแข็ง “อย่าขยับ”