กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 121 ความสามารถล่วงรู้ที่บางครั้งก็แม่นบางครั้งก็ไม่แม่น
ต้าหวงออกแรงกัดอย่างหนัก
กัดเนื้อของผู้ชายคนนั้นขาดไปหนึ่งชิ้น
มือของเขาอาบไปด้วยเลือดทันที ความเจ็บปวดแสบร้อนทำให้เขาแผดเสียงร้องลั่น “อ๊าก... ไอ้หมาเวร ฉันจะสู้ตายกับแก!”
มือที่บาดเจ็บจับปืนไม่อยู่ ชายคนนั้นจึงเปลี่ยนไปใช้อีกมือหนึ่งแล้วกดไกปืน
เขายังไม่ทันได้ยิง ก็ถูกเซี่ยปินที่ตามมาถึงยิงเข้าที่ข้อมือ เลือดหยดลงบนพื้นทีละหยด
เขาเจ็บซ้ำเติม ความเจ็บปวดแทรกซึมลึกถึงกระดูก
“โฮ่งๆ~~”
บ้าเอ๊ย กล้ายิงข้าเจ้านี่เชียวเรอะ!
ต้าหวงกระโจนเข้าใส่และกดชายคนนั้นลงกับพื้น ก่อนจะงับเข้าที่แขนของเขา