กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 476 บทเฉินเฉิน
กลางดึก
นอกหน้าต่างมีฝนตกปรอยๆ หยาดฝนเม็ดเล็กๆ ราวกับกำลังบรรเลงเพลงเต้นรำ
ฮั่วเฉินได้ยินเสียงจึงเงยหน้ามองออกไปนอกหน้าต่าง “ฝนตกแล้ว”
เขาบิดคอที่ปวดเมื่อย หยิบเสื้อโค้ทที่แขวนอยู่บนไม้แขวนเสื้อมาสวมแล้วเดินออกจากสำนักงาน
รถเก๋งคันใหม่เอี่ยมแล่นฝ่าสายฝน
ขณะกำลังจะเข้าเขตหมู่บ้าน ฮั่วเฉินเห็นชายร่างสูงใหญ่สวมชุดสูทสีดำกำลังแบกกระสอบป่าน
สัญชาตญาณบอกฮั่วเฉินว่าชายคนนี้มีปัญหา
เขาขับรถไปขวางหน้าชายคนนั้น กวาดสายตามองกระสอบป่านบนบ่าของเขา “ในกระสอบใส่อะไรไว้”
ชายร่างสูงใหญ่ไม่คิดว่าจะดึกป่านนี้แล้วยังเจอคน เขาจงใจกลั้นหายใจพยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุด “เสื้อผ้า”