กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 468 ไม้นี้โหดเกินไป
“ปัง—”
ซางหยูลอยละลิ่วเหมือนว่าวปีกหัก ไปกระแทกเข้ากับกำแพง
โทรทัศน์ที่ตั้งอยู่อย่างหมิ่นเหม่ร่วงลงมากระแทกใส่ตัวซางหยูพอดี
“โอ๊ย—เจ็บ เจ็บเหลือเกิน!”
ใบหน้าของซางหยูบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด เครื่องหน้ายับยู่ยี่ เหงื่อเม็ดเล็ก ๆ ซึมผุดขึ้นเต็มหน้าผาก
พ่อซางเห็นท่าทางของเถียนเถียน ก็รู้ทันทีว่าเธอเป็นมวย เขารู้ว่าใช้ไมแข็งด้วยไม่ได้ จึงต้องยอมลดทิฐิลง “แม่หนู เรื่องขอโทษที่เธอว่ามา ฉันตกลง”
“แต่ลูกสาวฉันได้รับบาดเจ็บสาหัส ต้องไปนอนโรงพยาบาลสักพัก รอให้เธอหายดีแล้ว ฉันจะพาเธอไปที่บ้านเธอเอง”
เถียนเถียนชอบทำงานแบบรบเร็วจบเร็ว ไม่ชอบการยืดเยื้อ “ฉันกะแรงไว้แล้ว เธอแค่บาดเจ็บภายนอก อวัยวะภายในไม่ได้ช้ำหรอก ไม่เป็นอะไรมาก”