กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 462 ตั้งกฎหมู่บ้าน
วัยรุ่นหลายคนที่ออกไปทำงานข้างนอกมักจะไม่ค่อยได้กลับมา ดังนั้นชุนจ่างจึงคิดอยู่นานก็ยังนึกไม่ออกว่าชายหนุ่มคนนี้เป็นลูกเต้าเหล่าใคร
เขาหันไปหาพี่ใหญ่ “พี่ใหญ่ พี่ใหญ่ แกไปหมู่บ้านข้างๆ เรียกชุนจ่างที่นั่นมาดูตัวหน่อย”
พี่ใหญ่รับหน้าที่ ขี่จักรยานไปที่หมู่บ้านข้างๆ
“ช้าหน่อย ช้าหน่อย—” *ไอ้พี่ใหญ่เอ๊ย ขี่เร็วขนาดนี้จะรีบไปตายหรือไง? ก้นกระแทกจนแทบจะแตกเป็นสองซีกอยู่แล้ว*
พี่ใหญ่สองเท้าถีบลูกบันไดยิกๆ “ช้าไม่ได้ พ่อฉันยังรออยู่นะ!”
พอมาถึงหวงกวนทุน ชุนจ่างหมู่บ้านข้างๆ ก็มึนงงไปหมด เขาพยุงกำแพงไว้ ถลึงตาใส่พี่ใหญ่อย่างหงุดหงิด “ชีวิตฉันเกือบจะมาทิ้งไว้ในมือแกแล้วเนี่ย!”
พี่ใหญ่ขยี้ผม หัวเราะแหะๆ “ไม่ได้ร้ายแรงขนาดนั้นสักหน่อย”