กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 459 ตีจนผิวแตกเนื้อปริ
อีกฝ่ายเชิญชวนอย่างจริงใจ จะให้ปฏิเสธตลอดก็คงไม่ค่อยดี
สุดท้ายทุกคนก็ยังไปที่บ้านของซ่งเหมยอยู่ดี
ซ่งเหมยรู้ว่าย่าของเธอไม่ค่อยชอบหน้าพ่อปู่กับพวกพ้อง จึงไม่กล้าเชิญพวกเขามาร่วมด้วย
หลังจากกินข้าวเสร็จ ซ่งเหมยก็คืนซองอั่งเปาให้ป้าหวัง
ป้าหวังมองเธอด้วยความโมโห “เธอหมายความว่ายังไง? รังเกียจว่าน้อยไปหรือไง?”
ซ่งเหมยทั้งหัวเราะทั้งร้องไห้ไม่ออก “เปล่า แต่มันเยอะเกินไปต่างหาก”
ป้าหวัง “ฉันให้เหลน รับไปเถอะ”
ซ่งเหมย “ตัวย่าเองยังไม่มีเงินเลยนะ”
ป้าหวังไม่อยากฟังเรื่องพวกนี้ “ให้รับก็รับไปเถอะ”