กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 442 อยากรู้ไหม
เซี่ยซือเยว่เห็นน้ำตาของแม่เลี้ยงผู้ตายหยดลงบนโต๊ะทีละหยด เธอจึงหยิบกระดาษออกมาจากกระเป๋าแล้วยื่นให้เธอ “เช็ดหน่อยเถอะ”
แม่เลี้ยงรับกระดาษมาเช็ดน้ำตาบนใบหน้า มองเซี่ยซือเยว่ด้วยความหวังและพูดด้วยน้ำเสียงสะอื้นว่า “พวกคุณต้องรีบหาตัวฆาตกรให้เจอนะ”
เซี่ยซือเยว่พูดทีละคำอย่างหนักแน่น “การหาตัวฆาตกรเป็นหน้าที่ของพวกเรา ผู้ตายอยู่ห้องไหน พาพวกเราไปดูหน่อย”
แม่เลี้ยงลุกขึ้นยืน นำทางทั้งสามคนไปยังห้องของผู้ตาย
เซี่ยซือเยว่มองไปรอบๆ ห้อง และเจอรองเท้าคู่หนึ่งในตู้
การเก็บรองเท้าไม่ใช่เรื่องแปลก สิ่งที่แปลกก็คือการเอารองเท้าสกปรกมาห่อด้วยหนังสือพิมพ์ ราวกับเป็นของล้ำค่าแล้วเก็บไว้ข้างใน
ไม่ว่าใครก็ต้องรู้สึกผิดปกติ