กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 427 ที่เธอพูดหมายความว่าอย่างนี้หรือ
เด็กชายก็รู้ว่าคำขอนี้ไร้เหตุผลมาก แต่ในใจมีเสียงบอกเขาว่า กลับไปไม่ได้
เขาก้มหน้าลง สองมือดึงชายเสื้อด้วยความกระวนกระวาย “ผม ผมไม่กินข้าวฟรีหรอก ผมทำงานได้”
เถียนเถียนถึงกับพูดไม่ออก
ที่เธอพูดหมายความว่าอย่างนี้หรือ
เซี่ยซือเยว่มองปัญหาออก เธอถามเด็กชาย “นายจำอะไรขึ้นมาได้หรือ”
เด็กชายส่ายหน้าอย่างซื่อสัตย์ “เปล่า แต่ในใจรู้สึกต่อต้านการกลับไป”
ฮั่วเหยียนที่เดินเข้ามาพูดขึ้นมาประโยคหนึ่ง “ตกลง ถ้างั้นก็ไปพักที่บ้านเราก่อน รอนายความจำกลับมาค่อยกลับไป”
เซี่ยซือเยว่เงยหน้ามองฮั่วเหยียน “อย่างนั้นยังต้องแจ้งความหรือไม่”
ฮั่วเหยียนพูดข้อสันนิษฐานของตัวเองออกมา “ดูจากการแต่งกายของเขา ฐานะทางบ้านน่าจะร่ำรวยมาก”