กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 417 ร้องไห้จนสลบไป
ลิงทองปีนหน้าผาด้วยความเร็วที่น่าทึ่งมาก
เพียงไม่กี่ทีก็ขึ้นไปถึงยอดหน้าผา
มันหาต้นไม้ใหญ่ที่แข็งแรงต้นหนึ่งเพื่อผูกเชือกให้แน่น จากนั้นก็โยนปลายอีกด้านลงไป
มันเล็งทิศทางไม่ค่อยดี โยนไปหล่นใส่หัวเซี่ยปินเข้าอย่างจัง
เซี่ยปินนึกว่าเป็นอาวุธปริศนา ตกใจจนเกือบปล่อยมือจากหน้าผาชันร่วงลงไปใต้หน้าผา
เชือกแกว่งไปมาอยู่ตรงหน้าเซี่ยปิน
เขายื่นมือไปคว้าจับ “เอ๊ะ เชือกนี่”
เซี่ยปินออกแรงดึงอยู่สองสามที ไม่นึกเลยว่าจะแข็งแรงทนทานทีเดียว “พี่ พี่!”
เซี่ยซือเยว่ที่ปีนอยู่หน้าสุดแนบตัวชิดกำแพงหิน เอ่ยดุเสียงเบา “หุบปาก”