กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 273 ข่าวลือแพร่สะพัด
อยู่หอพักเดียวกัน ไม่ได้หมายความว่าจะอยู่ห้องเดียวกัน
เซี่ยซือเยว่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเธอกับเหยียนเสี่ยวเหล่ยอยู่ห้องเดียวกันหรือไม่ “ไม่รู้สิ”
เซี่ยปินกวาดตามองเหยียนเสี่ยวเหล่ยตั้งแต่หัวจรดเท้า “เหมือนหมูป่าภูเขาสีดำไม่มีผิด ถ้าแกไม่พูด ก็ไม่มีใครหาว่าแกเป็นใบ้หรอกนะ”
เหยียนเสี่ยวเหล่ยแทบจะโกรธตาย ขอบตาของเธอแดงระเรื่อ ทำท่าทางเหมือนได้รับความไม่เป็นธรรม “พวกนายทำเกินไปแล้ว!”
เซี่ยปินโต้กลับด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ “แกเสนอหน้ามารับคำด่าเองต่างหาก! คนแบบแก พ่อเห็นมาเยอะแล้ว หน้าตาอัปลักษณ์แถมยังไม่ทนต่อความเหงา
ชอบสร้างตัวตนไปทั่ว พูดแบบนี้ละกัน ขอแค่ตาไม่บอด ผู้ชายทั่วไปก็ไม่มองของพรรค์แกหรอก”