กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 260 กล้าหาญมาก
เซี่ยซือเยว่วางเถียนเถียนลงบนพื้น ช่วยม่านม่านหยิบก้อนหินออก แล้วใช้กระเป๋าบังหน้าเพื่อหยิบสำลีแอลกอฮอล์จากมิติพิเศษมาเช็ดเลือดบนฝ่ามือให้เขา
จากนั้นก็ใช้สำลีแห้งกดบาดแผลเอาไว้
ตลอดกระบวนการนี้ ม่านม่านไม่ส่งเสียงร้องออกมาเลยแม้แต่นิดเดียว
เซี่ยซือเยว่ลูบหัวเขา “ม่านม่านกล้าหาญมาก!”
ม่านม่านยื่นมือไปตรงหน้าเถียนเถียน “น้องสาว เป่าหน่อย”
เถียนเถียนจับมือเขาแล้วเป่าเบาๆ “ยังเจ็บอยู่ไหม?”
ม่านม่านยิ้มแฉ่ง “ไม่เจ็บแล้ว”
มีหญิงวัยกลางคนสองคนเห็นเซี่ยซือเยว่พาเด็กมาสี่คนเพียงลำพัง ทั้งสองมองหน้ากันอย่างรู้ใจ
พวกเธอพุ่งเข้าไปอุ้มเด็กคนละคนแล้ววิ่งหนี