เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 246 ท่านอนไร้เทียมทาน
เซี่ยปินเช็ดน้ำตาบนใบหน้า สะอึกหนึ่งครั้ง แล้วเล่าตะกุกตะกักอีกรอบ
หลิวจิ้งฟังจบ เมื่อเห็นว่าเขาไม่ได้รับบาดเจ็บ หัวใจที่แขวนลอยอยู่ก็ค่อย ๆ วางลง “ฝีมือพวกคุณยังไม่ถึงขั้นนะ ต่อไปต้องฝึกฝนให้มาก”
จี้อี้ฝานแม้ในใจจะไม่ยอมรับ แต่ก็ยังส่งเสียงอืมตอบรับ
เซี่ยปินยืนท้าวเอวสองข้าง พูดด้วยความไม่พอใจอย่างยิ่ง “ถ้าพวกเขาไม่เล่นสกปรก ก็ไม่ใช่คู่มือของพวกเราเลย คนพวกนั้นเจ้าเล่ห์เกินไป ถึงกับใช้ยาสลบ”
หลิวจิ้งถลึงตาใส่เขา “คนร้ายมีทุกวิธีการนั่นแหละ เขาต้องการชีวิตของนาย ย่อมมีสารพัดวิธี รู้ไหมว่าทำไมในโทรทัศน์คนร้ายถึงมีชีวิตอยู่ได้นานกว่า”
เซี่ยปินถามด้วยความอยากรู้ “ทำไมล่ะ”
หลิวจิ้ง “นั่นเป็นเพราะคนร้ายไม่มีขีดจำกัด ไม่มีมโนสำนึก และเหี้ยมโหดอำมหิต”
เซี่ยปินกุมหน้าอก สูดหายใจเข้าลึก “พูดซะฉันก็อยากกลายเป็นคนร้ายบ้างแล้ว”
หากไม่เห็นว่าวันนี้เขาได้รับบาดเจ็บ หลิวจิ้งคงอยากตบหน้าเขาสักฉาด “นายหุบปากไปเลย”