กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 231 เถียนเถียนเกือบถูกเสียงร้องเพลงของเขาทำเอาเป็นบ้า
เซวี่ยหย่งกุมหน้าอกแสร้งทำสีหน้าเจ็บปวด “โรยเกลือบนแผลจะไม่ให้เจ็บได้ยังไง”
ฮั่วเสี่ยวหลานมีสีหน้ารู้สึกผิด “ขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจ”
เซวี่ยหย่งหรี่ตาลง “แล้วเธอว่าควรทำยังไง”
ฮั่วเสี่ยวหลานพูดตามตรง “ฉันจะไปตามหมอมาให้คุณ”
พูดจบเธอก็ขยับเท้าเตรียมจะเดินออกไป
เซวี่ยหย่งดึงตัวเธอไว้ “ไม่ต้องไป ฉันนอนพักสักหน่อยก็ดีขึ้นแล้ว”
ฮั่วเสี่ยวหลานมองเซวี่ยหย่งด้วยสายตาหวาดระแวง “นอนพักสักหน่อยจะไหวเหรอ”
ความจริงเซวี่ยหย่งอยากจะสานสัมพันธ์กับฮั่วเสี่ยวหลานให้ลึกซึ้งขึ้น แต่ก็กลัวว่าถ้าเร่งรัดเกินไปจะทำให้เธอรู้สึกต่อต้าน สุดท้ายจึงยอมลดท่าทีลงเล็กน้อย
“ร่างกายฉันแข็งแรงดี”