กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 228 เล่นละคร
เถียนเถียนชอบลู่หลินมาก
พอเขาอุ้มเธอไว้ในอ้อมแขน เถียนเถียนก็จะยิ้ม
เซี่ยปินมองด้วยความอิจฉาริษยา “เถียนเถียน น้าดีกับหนูขนาดนี้ ทำไมหนูถึงไม่ชอบน้าล่ะ?”
ฤดูร้อนสวมเสื้อผ้าน้อยชิ้น เถียนเถียนซุกตัวอยู่ในอ้อมแขนของลู่หลิน บางครั้งก็ยิ้ม บางครั้งก็ดูดนิ้วมือเล็กๆ ของตัวเอง มุมปากยังมีน้ำลายใสๆ
ไหลเยิ้มออกมา
เซี่ยปินหยิบผ้าเช็ดหน้าพกติดตัวออกมาเช็ดน้ำลายที่มุมปากของเธออย่างแผ่วเบา ใบหน้าเต็มไปด้วยความรังเกียจ “สกปรกจะตาย เจ้ายัยหนูน้อย
หนูไม่รักความสะอาดเอาซะเลย”
ตั้งแต่เถียนเถียนเกิดมา ผ้าเช็ดหน้าก็ไม่เคยห่างกายเขาเลย
เถียนเถียนคิดว่าเซี่ยปินกำลังหยอกล้อเธอ จึงยิ้มหวานหยดย้อย