ตอนที่ 216 ขี้ขลาดตาขาว

ตอนที่ 216 ขี้ขลาดตาขาว

ลุงหลิวใหญ่อึ้งไปชั่วขณะ “ใครทะเลาะกับเขากัน!”

หลิวเสี่ยวจิ้วก็ส่งเสียงฮึดฮัด “ฉันไม่ทะเลาะกับผู้ชายแก่ๆ หรอก”

ลุงหลิวใหญ่โกรธจนอยากจะทุบตีคน “นายก็อายุสี่สิบกว่าแล้ว คิดว่าตัวเองยังหนุ่มอยู่อีกเหรอ?”

พูดถึงเรื่องนี้ หลิวเสี่ยวจิ้วก็ภูมิใจมาก “ผู้ชายวัยสี่สิบเปรียบเสมือนดอกไม้บาน นายไม่รู้เหรอ?

ยิ่งไปกว่านั้น ฉันมีทัศนคติที่ดี รูปร่างหน้าตาภายนอกก็ดูเหมือนคนอายุแค่สามสิบกว่าๆ

ไม่เหมือนนาย อายุสี่สิบแปดปีครึ่ง แต่ใช้ชีวิตเหมือนคนอายุห้าสิบแปด แก่ไปตั้งสิบปี

จิ๊ๆ นายก็ไม่ได้ลำบากเรื่องกินเรื่องใส่ ฉันไม่รู้จริงๆ ว่านายปล่อยให้ตัวเองกลายเป็นสภาพนี้ได้ยังไง?”