เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 57 เชื่อไหมว่าพ่อจะทิ้งงานไม่ทำแล้ว
จางเสี่ยวเหว่ยเค้นคำพูดลอดไรฟันออกมาสองคำ “ไม่เป็นไร”
หลิวกุ้ยฮวาฟังเขาบอกว่าไม่เป็นไร ก็เกาหัว แบกความสงสัยเดินจากไป
ระหว่างทางกลับห้อง เธอเดินสวนกับฮั่วเหยียน “นายก็ได้ยินเสียงร้องโหยหวนเหมือนกันเหรอ?”
ฮั่วเหยียนมองไปทางโรงฟืน “เกิดอะไรขึ้น?”
หลิวกุ้ยฮวา “เหมือนจะเป็นเสียงของจางเสี่ยวเหว่ยนะ ฉันถามเขาว่าเจ็บตรงไหนไหม เขาก็บอกว่าเปล่า ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันยังไง”
ฮั่วเหยียนบอกให้หลิวกุ้ยฮวากลับไปนอนก่อน
เขาเดินไปดูที่โรงฟืน ไม่ได้ยินเสียงแปลก ๆ อะไรดังออกมา จึงเดินกลับไปที่บ้านสายสาม
จางเสี่ยวเหว่ยบนเตียงใช้เวลาตั้งนานกว่าจะตั้งสติได้ เขาลงจากเตียงไปจุดตะเกียงน้ำมันก๊าด แล้วยกม้านั่งยาวมาสองตัว
เพื่อความปลอดภัยในชีวิตของตัวเอง เขายอมนอนบนม้านั่งยาวดีกว่าต้องทนหลับบนเตียง