กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 48 ชุนจ่างบอกว่าเซี่ยปินก่อเรื่อง แท้จริงแล้วมีเงื่อนงำ
“มอ มอ... มอ มอ...” วัวเหลืองแก่ร้องเสียงดัง กระทืบเท้า แกว่งหาง ส่ายเขา จนพื้นดินสั่นสะเทือน
เซี่ยปินถลึงตาใส่วัวเหลืองแก่ด้วยความโกรธ “ร้องอะไรนักหนา!”
“มอ มอ...” เมื่อวัวเหลืองแก่เห็นร่างคุ้นเคยเดินมาทางนี้ มันก็สะบัดหัวอย่างตื่นเต้น ขาทั้งสี่ข้างอันสูงค่าก็ยอมขยับเสียที
มันออกวิ่งไปทางเซี่ยซือเยว่
เซี่ยปินไม่ทันระวัง เกือบถูกวัวเหลืองแก่สะบัดกระเด็น
เขาตั้งหลักได้ ก็รีบวิ่งตามไปทันที “หยุดนะ ไอ้หน้าโง่ แกหยุดเดี๋ยวนี้นะ...”
ยิ่งเขาวิ่งตามหลัง วัวเหลืองแก่ก็ยิ่งวิ่งเร็วขึ้น