กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 40 อ่อยจนหัวใจสั่นไหว
เห็นกับตาก็ยังจะโกหกอีก
หวงหลิงโกรธจัด ตีเขาไปอีกระลอกหนึ่ง “ฉันจะให้แกโกหก ฉันจะให้แกโกหก...”
“แงงง... เจ็บ เจ็บ แม่ แม่ ผมผิดไปแล้ว...” เถาเถาร้องไห้อย่างเจ็บปวดร้าวรานใจ เสียงแหบเสียงแห้ง ร่างเล็ก ๆ นอนขดตัวสั่นเทาอยู่บนพื้น
หยาดน้ำตาร่วงหล่นลงพื้น กรีดแทงใจของหวงหลิง เธอร้องไห้ตามไปด้วย “ใครสั่งให้แกตีน้อง? ปกติฉันสอนแกยังไง?”
เถาเถาเห็นหวงหลิงร้องไห้ ก็ทำตัวไม่ถูก ลืมร้องไห้ไปชั่วขณะ “คือ คือยาย ยายบอกว่า น้องชายจะมาแย่งของของผม... ยายบอกว่าผมเป็นพี่ชาย ของดี ๆ
ทุกอย่างต้องเป็นของผม ให้ไม่ได้...”
หวงหลิงไม่คิดเลยว่า แม่ของตัวเองจะยุยงให้เด็กห้าขวบรังแกน้อง ตอนนี้เธอเกลียดชังผู้หญิงที่ให้กำเนิดและเลี้ยงดูเธอมาจนสุดหัวใจ
ใบหน้าซื่อบื้อของพี่ใหญ่ฮั่วก็ฉายแววโกรธเกรี้ยว เขาวิ่งออกไปนอกบ้าน ตะโกนลั่น “เจ้าสอง เจ้าสอง...”
“พี่ใหญ่ มีธุระอะไรหรือเปล่า?” ฮั่วเหล่าเอ้อร์คิดว่ามีเรื่องด่วนอะไร กินข้าวยังไม่ทันเสร็จก็รีบวิ่งออกมา