เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 34 ผู้ชายเหม็นเน่า ไม่พูดถึงคุณธรรมน้ำมิตร
หวังถิงถิงไม่เชื่อ เธอพึมพำกับตัวเอง “เป็นไปไม่ได้ พวกคุณต้องเข้าใจผิดแน่ๆ”
หวังอี๋กั๋วขี้เกียจพูดพล่ามกับเธอ จึงเข้าประเด็นทันที “เรื่องของพ่อแม่เธอ เธอรู้มากแค่ไหน?”
พ่อหวังแม่หวังมักจะนิยมลูกชายเหยียดลูกสาวมาแต่ไหนแต่ไร มีเรื่องอะไรก็ไม่เคยปรึกษาลูกสาวเลย
แววตาของหวังถิงถิงเหม่อลอย ปราศจากประกายใดๆ เธอส่ายหน้าตอบ “ฉันไม่รู้ ฉันไม่รู้อะไรทั้งนั้น”
หวังอี๋กั๋วเห็นว่าคงถามอะไรไม่ได้ความแล้ว ก็หันหลังเดินจากไป
ทหารพลาธิการที่ยืนอยู่ตรงประตูเป็นคนปิดประตู แล้วรีบเดินตามไปติดๆ
...
ฮั่วเหยียนตื่นแล้ว เซี่ยซือเยว่ไหนเลยจะกล้าเอาผ้าห่มนวมออกมาจากมิติพิเศษอีก
เธอเลยตัดสินใจขึ้นไปนอนเตียงเดียวกับฮั่วเหยียน ทั้งสองคนกอดกันเพื่อมอบความอบอุ่นให้แก่กัน