เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 18 พูดจาสองแง่สองง่าม เสน่ห์แรงเกินไป
“อ๊าก” ก้นของอันธพาลกระแทกเข้ากับก้อนหินแหลมคม ใบหน้าที่บิดเบี้ยวแสดงให้เห็นถึงความเจ็บปวดรวดร้าวราวกับถูกสับแขนขาออกทั้งเป็น
ชายหนุ่มไม่รู้ว่าก้นของเขาไปกระแทกโดนหิน นึกว่าเขาแกล้งทำ “แค่หล่นลงมาจากความสูงแค่นี้ ไม่น่าจะเจ็บขนาดนี้นะ? นี่แกคิดจะมาไถเงินฉันอีกแล้วใช่ไหม?”
อันธพาลเจ็บจนไม่อยากพูด เขาหยิบก้อนหินที่มีเลือดซึมออกมาจากใต้ก้น
ชายหนุ่มจับอันธพาลพลิกตัว เห็นว่ากางเกงปะชุนสีเทาตุ่นของเขาขาดเป็นรู กลัวว่าอันธพาลจะมาโยนความผิดให้ตน จึงเปลี่ยนสีหน้าแล้วเอ่ยขึ้น
“ไม่เกี่ยวกับฉันนะ”
เขานี่มันโชคร้ายจริง ๆ พนักงานบันทึกคะแนนเป็นคนสั่งให้เขาพาอันธพาลไปส่งที่สถานีอนามัย
ตลอดทางเขาต้องเดินอย่างระแวดระวัง กลัวว่าอันธพาลจะมาตลบตะแลงใส่ความ
อันธพาลรู้สึกว่าเซี่ยซือเยว่เป็นคนประหลาดจนไม่กล้าสบตาตรง ๆ “ให้เธอไป ให้เธอไปก่อน”
นี่เป็นครั้งแรกที่ชายหนุ่มเห็นอันธพาลกลัวใครสักคนขนาดนี้