กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 10 ตัวประหลาดสุดอนาถ ฟ้ากำลังจะถล่ม
แม่หวงคว้าไม้พลองจากกองฟืนขึ้นมา แล้วตีไปที่ต้าหวง “จะตีแกให้ตาย แล้วเอาไปตุ๋นกินซะเลย”
ต้าหวงวิ่งฉิวออกไปอย่างรวดเร็ว
พอถึงหน้าประตู มันก็ยังทำท่าทางยั่วยุแม่หวง “โฮ่งๆ~~” *แน่จริงก็ตามมาสิ!*
แม่หวงรู้สึกเหมือนตัวเองโดนหมาขู่ หล่อนจึงสูญเสียสติสัมปชัญญะ คว้าไม้พลองวิ่งตามออกไป “ฉันไม่เชื่อหรอกว่าจะตีแกไม่โดน”
พอต้าหวงเห็นว่าแม่หวงวิ่งตามมา มันก็กระโดดแผล็วราวกับสายลม หายวับไปจากหน้าประตู
แม่หวงโมโหจัด ถกแขนเสื้อขึ้นแล้ววิ่งตามต่อไป
หนึ่งคนกับหนึ่งหมา กลายเป็นเงาสายลมพัดผ่านในหมู่บ้าน
เส้นทางที่ต้าหวงพาไป ล้วนแต่เป็นหลุมเป็นบ่อ
แม่หวงเกือบจะข้อเท้าพลิกหลายต่อหลายครั้ง อยากจะถอดใจแต่ก็ไม่ยอมแพ้