กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 4 ในที่สุดก็ยอมออกจากห้องแล้ว
นังจิ้งจอกหน้าด้าน กลางวันแสกๆ ยังจะมาเกาะแกะฮั่วเหยียนอีก
ช่วงเวลาดีๆ ถูกขัดจังหวะ แววตาของฮั่วเหยียนก็ฉายแววอำมหิต
เขาผละออกจากริมฝีปากของเซี่ยซือเยว่อย่างอ้อยอิ่ง หันไปมองผู้มาเยือนด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยดีนัก “สหายหวังถิงถิง เข้าบ้านคนอื่นไม่เคาะประตู
นี่หรือคือการอบรมสั่งสอนของคนเมืองอย่างพวกคุณ?”
หวังถิงถิงกับเซี่ยซือเยว่เป็นเพื่อนประถมด้วยกัน ทั้งสองถูกส่งลงชนบทมาที่หวงกวนทุนด้วยกัน
หวังถิงถิงได้ยินข่าวลือในหมู่บ้าน ก็รีบร้อนวิ่งมา ไม่คิดว่าจะได้มาเห็นภาพบาดตาที่ทั้งสองกำลังพลอรักกัน และยิ่งไม่คิดว่าฮั่วเหยียนจะตวาดใส่เธอ
หวังถิงถิงตัวสั่นเทา ดูเหมือนจะตกใจกลัว เธอทำท่าจะร้องไห้ “อาเหยียน...”