กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 100 นี่เป็นราคาอีกส่วนหนึ่ง
ศีรษะของไป๋โย่วโยวถูกอะไรบางอย่างกระแทกอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย กระเรียนกระดาษสีฟ้าอ่อนที่คุ้นตากลิ้งตกจากเหนือศีรษะมาตรงหน้า
“เร็วเพียงนี้เชียว?”
นางคีบปีกกระเรียนกระดาษไว้ เสียงเรียบเรื่อยของซุ่ยเยี่ยนดังออกมาจากกระเรียนกระดาษ
“มี”
ไป๋โย่วโยวรออยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ไม่มีอะไรต่อแล้ว…
ไป๋โย่วโยว “???”
คนอื่น ๆ “……”
พวกเขาไม่ประหลาดใจแม้แต่น้อยจริง ๆ
ไป๋โย่วโยวสูดลมหายใจเข้าลึก เป็นข้าที่ถามไม่ชัดเอง จะโทษผู้เฒ่าประหลาดที่มีนิสัยแปลก ๆ แบบนี้ไม่ได้