กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 90 สายธารชมดาว: รอข้ากลับไปก่อน จะฟ้องเขาสักยก
จวนเจ้าเมือง
สายธารชมดาวประคองถ้วยชา นั่งเงียบ ๆ อยู่ด้านข้าง มองเจ้าเมืองสือสอบปากคำเถ้าแก่ร้านพักแรม
บนตัวเถ้าแก่ร้านพักแรมไม่มีบาดแผลใด ทว่าทั้งร่างยังคงสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว
“ลายค่ายกลในร้านพักแรมนั้นมีไว้ทำสิ่งใดกันแน่? การหายตัวไปของศิษย์ทั้ง 5 คนจากเมืองทะเลดาราและผู้คนอื่น ๆ ในเมือง เกี่ยวข้องกับเจ้าหรือไม่?”
เถ้าแก่ร้านก้มหน้าผากแนบพื้นเย็นเฉียบ “ใต้เท้าเจ้าเมือง ข้าเป็นเพียงสามัญชน ไม่รู้เรื่องอักขระอาคมอะไรทั้งสิ้น”
ลั่วหลิงมองท่าทางของเถ้าแก่ร้านพักแรม แล้วเอียงศีรษะถามเจ้าเมืองสือซึ่งนั่งอยู่ที่นั่งประธาน
“คนอื่น ๆ ในร้านพักแรมว่าอย่างไรบ้าง?”