กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 83 เชียนเฉิน: ใบหน้ายิ้มอย่างมีมารยาท
เรือเหินเวหาของตระกูลลั่วเสินรวดเร็วยิ่งนัก ใช้เวลาราวสองถึงสามชั่วยามก็มาถึงเมืองเยี่ยนเฉิง
ผู้อาวุโสหลัวมองประตูเมืองที่สลักอักษรสองคำว่า “เมืองเยี่ยน” อยู่เบื้องหน้า แล้วสะบัดแขนเสื้อ “ไม่ต้องหยุด บินเข้าไปตรง ๆ”
ลั่วเผยย่อมไม่มีความเห็นต่าง
หลังเข้าเมือง เรือเหินเวหาของตระกูลลั่วเสินบินต่ำมาก พวกเขาตั้งใจให้ทุกคนได้เห็น
จวนเจ้าเมืองเยี่ยนเฉิงรับรู้ถึงพวกเขาเป็นกลุ่มแรก ชายชราชุดเทาผู้หนึ่งรีบร้อนมาขวางหน้าเรือเหินเวหา ณ เฉิงเฉิง
“สหายร่วมมรรคา ภายในเมืองห้ามใช้เรือเหินเวหา”
พวกเขาย่อมมองออกว่าเรือเหินเวหาลำนี้ไม่ธรรมดา เกรงว่าจะล่วงเกินอีกฝ่ายจนแตกหัก จึงใช้ถ้อยคำสุภาพอย่างยิ่ง