กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 73 ลุกพรวดจนตาฝาด
ท่านน้าจูอวี๋ยืนอยู่หน้าประตูเรือน มองภาพในลานแล้วเริ่มรู้สึกเลื่อนลอย
คงลุกเร็วเกินไปกระมัง ถึงได้เห็นใต้เท้าสอนค่ายกลให้ศิษย์น้อยด้วยตนเอง
ท่านน้าจูอวี๋หันหลังกลับอย่างเด็ดขาด เตรียมกลับไปนอนต่ออีกสักพัก
“ท่านน้าจูอวี๋?”
ศิษย์พี่ชิงหนานร้องเรียกนางอย่างฉงน “เหตุใดท่านไม่เข้ามาเล่า?”
เมื่อได้ยินคำพูดของศิษย์พี่ชิงหนาน ไป๋โย่วโยวก็เงยหน้ามองไปทางประตูเรือนแวบหนึ่ง
“อาจารย์”
ซุ่ยเยี่ยนใช้นิ้วเคาะจานหยกในมือของไป๋โย่วโยว “อย่าใจลอย พลังวิญญาณกระจายแล้ว”
ไป๋โย่วโยวรีบก้มหน้าลง ลายค่ายกลที่เพิ่งสลักเสร็จเริ่มเลือนจางลงเพราะนางใจลอย