กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 35 มีกี่ชีวิตกัน ถึงกล้าแย่งคน
สิ่งที่เหนือความคาดหมายของศิษย์หุบเขาปี้เซียวคือ ไป๋โย่วโยวไม่ได้ให้พวกเขาหยุดอยู่ตรงน้ำตกแมกมา
นางใช้ค่ายกลพาพวกเขาข้ามน้ำตกมา จนถึงสถานที่สุดท้ายก่อนขึ้นยอดเขาหงส์เพลิง นั่นคือทุ่งหนองบึง
เดิมทีพวกเขาคิดว่าหนองบึงจะเป็นโคลนสีดำ ส่งกลิ่นคาวเหม็น
ทว่าหนองบึงที่นี่กลับเป็นสีแดงชาด ดูคล้ายแมกมาข้นหนืด
“นายน้อย ท่านแน่ใจหรือว่านี่คือหนองบึง ไม่ใช่ทะเลเพลิง?!”
แมกมาสีแดงชาดทอดยาวขวางอยู่เบื้องหน้า แผ่ไกลออกไปจนมองไม่เห็นจุดสิ้นสุด
ไป๋โย่วโยวหยิบซากสัตว์อสูรตัวหนึ่งออกมา แล้วผูกเชือกไว้กับซาก ก่อนโยนมันลงในโคลนสีแดงชาดที่ดูราวกับแมกมา ซากสัตว์อสูรไม่ได้ถูกแผดเผา กลับค่อย ๆ จมลงไปทีละน้อยราวกับตกลงในหนองบึง