เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 1247 แม่มดแห่งความมืดผู้หลั่งน้ำตา
“บางที ข้าอาจจะช่วยเจ้าได้ เพื่อลดความเสี่ยงให้เหลือน้อยที่สุด” เสียงอันเก่าแก่ดังขึ้นในส่วนลึกของจิตสำนึก
เฉาซิงเงยหน้าขึ้นทันควัน สายตามองไปยังทิศตะวันออกเฉียงใต้ของดินแดนโดยสัญชาตญาณ
ที่ปลายอีกด้านหนึ่งของดินแดน ต้นไม้แห่งชีวิตที่มีความสูงเกือบสองพันเมตรกำลังแผ่กิ่งก้านสาขาภายใต้แสงอรุณ รัศมีอันเจิดจ้าเปล่งประกายออกมา และพลังชีวิตอันเข้มข้นกำลังไหลเวียนอยู่ท่ามกลางเรือนยอด
เห็นได้ชัดว่าเมื่อครู่คือเสียงของต้นไม้แห่งชีวิตที่กำลังสนทนากับเขา
เฉาซิงไม่ได้รู้สึกแปลกใจ เพราะหลังจากที่ต้นไม้แห่งชีวิตก้าวข้ามอายุขัยครบ 1,000 ปีเมื่อคืนนี้ ระบบก็ได้แจ้งเตือนว่ามันได้ปลุก [วิญญาณพฤกษา] ขึ้นมาแล้ว ในฐานะสิ่งมีชีวิตระดับเดียวกับต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์สีซีด การที่มันบอกว่าสามารถลดความเสี่ยงให้กับอิซาเบลได้นั้นถือเป็นเรื่องปกติ
“ท่านผู้อาวุโสต้นไม้แห่งชีวิต โปรดชี้แนะด้วย” เฉาซิงประสานมือตอบกลับอย่างนอบน้อม
เสียงของต้นไม้แห่งชีวิตนั้นอ่อนโยนและเต็มไปด้วยพลังชีวิต “แผนการที่สามที่ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์สีซีดกล่าวถึงนั้น เป็นทางเลือกที่มีความเสี่ยงต่ำที่สุดและให้ผลตอบแทนสูงที่สุดอย่างแท้จริง”
“ทว่าผลกระทบที่เกิดจากการปะทะกันของพลังเทพนั้น ไม่สามารถมองข้ามได้…”
“บังเอิญเหลือเกินที่เมื่อคืนเจ้าได้มอบพลังชำระล้างชีวิตให้แก่ข้ามากมาย ทำให้ข้าฟื้นฟูพลังกลับมาได้ไม่น้อย”