เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1220 เทพแห่งความโกลาหลจุติ, สองเดือน
กลุ่มแสงสีทองที่เปี่ยมไปด้วยสัจธรรมและระเบียบเอ่ยขึ้นอย่างช้าๆ “ยังไม่ถึงเวลา ห้ามเคลื่อนไหวโดยพลการ”
“พวกเราร่วมมือกัน ก็ทำได้เพียงฝืนรักษาผนึกนี้ไว้เท่านั้น”
“หากดึงดันจะกลับไป เกรงว่าจะนำพาหายนะที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิมมา…”
กลุ่มแสงสีเขียวมรกตสั่นไหวเบาๆ “มังกรยักษ์โบราณไม่กี่ตัวนั้นอารมณ์แปรปรวน ยากจะแยกแยะดีชั่ว ถือเป็นภัยเงียบที่แท้จริง…”
“หากพวกมันลงมือโดยไม่คิดชีวิต จะเป็นการทำลายล้างความหวังที่รอคอยมาแสนนานโดยตรง…”
“แต่… ทางนี้ก็สำคัญไม่แพ้กัน… พวกเราไม่มีร่างแยกเหลือแล้ว…”
ในขณะที่ตัวตนอันยิ่งใหญ่เหล่านี้กำลังตกอยู่ในความเงียบงัน…
ตัวตนหนึ่งที่แผ่รัศมีสีดำทมิฬราวกับจะกลืนกินทุกสิ่งเอ่ยขึ้นอย่างเย็นชา “ไม่จำเป็นต้องยุ่งยากขนาดนั้น และยิ่งไม่ควรฝากความหวังไว้กับความหวังที่เลื่อนลอย!”
“พวกเราคือสิ่งมีชีวิตที่สมบูรณ์แบบที่สุดในมิติหลักนี้แล้ว ต่อให้ผ่านไปอีกกี่วัฏจักร ก็ไม่มีทางกำเนิดตัวตนที่แข็งแกร่งเทียบเท่าพวกเราได้อีก!”